કસ્ટડી

એ ઢળતી બપોરે તું બોલ્યો,
હવે આપણે છૂટાં થયાં!!
અને મેં એ જ વખતે,
મારાં જતનથી ઉછરેલાં,
વ્હાલા સપનાંઓને,
મારી છાતીનાં એક ઊંડા...
ઊંડા પોલાણમાં દાબી દીધાં હતાં.

અને આજે,અચાનક જ,
તને મારાં આ સ્વપ્નોની કસ્ટડી ફરી જોઈએ?
એ તો તને નહીં જ મળે!!

મારાં આ વર્ષોથી તરફડતાં સ્વપ્નોને,
તું જો ફરી મૂળેથી કચડશે,
તો આ વખતે હુંય તેમની જેમ,
 વર્ષોથી તરફડતી,
તૂટીને મરી જ જઈશ.

તેથી  મારાં સપનાઓની કસ્ટડી તો તને નહીં જ મળે!

-વિરાજ દેસાઇ ©

કારણ વગર....!

ક્ષણ તને ઠરવું હતું કારણ વગર,
આપણે મળવું હતું કારણ વગર.

પ્રેમ,રેતી ને સમય-એ સર્વને,
હાથથી સરવું હતું કારણ વગર.

જાનલેવા રોગ છે જીવન છતાં,
આપણે જીવવું હતું કારણ વગર.

ખૂશ્બુનાં ઊડી જવાનાં દુઃખમાં,
ફૂલને ખરવું હતું કારણ વગર.

શાંત સર મન-જ્યાં વમળ કૈં સર્જવા,
યાદને તરવું હતું કારણ વગર.

-વિરાજ દેસાઇ ©

મારી શું ભૂલ?

"મમ્મી,મને આ punishment કેમ મળી?
અને આ Rape શું હોય?
કાલે પેલા બાજુવાળા અંકલમાં,
બાની વાર્તાવાળો રાક્ષસ આવેલો?
પણ એને તો ભગવાન ત્યારે જ મોકલે,
જ્યારેકોઇ mistake ની ભગવાને સજા આપવી હોય.

અને મેં તો નથી મીનીનાં વાળ ખેંચ્યા,
ને ભાઈ સાથે ઝઘડો પણ નથી કર્યો,
ને ફ્રીઝમાંથી ચોક્લેટ પણ નથી લીધી,promise!!
મારી શું mistake હતી? મને યાદ જ નથી આવતું."

અને તેના આ સવાલનો જવાબ
એની મમ્મી પાસે તો નથી,મારી પાસેય નથી.

શું આપની પાસે છે?
#Delhi#Shame#A5yearoldDoll? :( :'(

જો, મને કોઇ આમ દઝાડી ગયું,
એક સળગતી અપેક્ષા અડાડી ગયું.

જેમને અક્ષ્રરો ના ઉકેલી શકે,
ગીત એવાં મધુર મન લખાવી ગયું.

ઘાટ આપી રહે આંખ, ને ત્યાં ફરી,
કોઇ સ્વપ્ન-ઘડો પલાળી ગયું.

ચાલવાની મઝા છે હવે કાયમી,
રાહ કોઇ રુમાની દેખાડી ગયું.

કલ્પનાઓ બધી કશ્મકશમાં પડી,
ઘર હકીકતનું કોઇ બતાડી ગયું?

-વિરાજ ઓજસ દેસાઈ ©

લાલી થઈને ગાલે કોઈ વર્તાઇ રહ્યું છે

આ ગઝલમાં જે છંદને લગતી ભૂલો છે તેને માટે હમણાંથી જ માફી માંગતાં આ ગઝલ રજૂ કરું છું.

લાલી થઈને ગાલે કોઈ વર્તાઇ રહ્યું છે,
ઘુંઘટમાં  હજી રૂપ સમેટાઈ રહ્યું છે.

તારાં ચાલ્યા જવાની ક્ષણ એક નદી જાણે,
પૂરમાં જેનાં મારું વિશ્વ તણાઈ રહ્યું છે.

ખાલી તું જ છે સપનામાં એવું નથી પણ,
તારી જ ચારે તરફ એ વણાઇ રહ્યું છે.

વાંચતો  નહીં ફક્ત આંખોમાં સમાવી લેજે,
હૈયું મારું જે શબ્દરૂપે લખાઈ રહ્યું છે.

તારાં ગયાં બાદ બધું ખાલી જ છે, ઓ દોસ્ત!
ફક્ત આ મન જરાં ભારે જણાઈ રહ્યું છે.


-વિરાજ દેસાઈ ©

ઇશ્વર જો  જગ પર પ્રસન્ન થાય,
તો ચોક્કસ ગાંધી કે સરદાર સર્જે.

જે ચોકમાં ઊભો રહી મને નીંદે છે,
તેને કહો નીંદાપાત્ર તો કંઇ કરજે.

તે  જે પીઠ પાછળ મારી વાત કરે છે,
મઝા આવે,જો ભરસભામાં મને ર્ચચે.

અડધા ઘડાની જેમ છલકાઈ ન પડું,
તું પ્રેમ ને સ્નેહથી મને એટલો ભરજે.

તું છે ક્રોધી,કપટી ને છે છળ કરનારો,
બાળક્ની આંખમાં જોતાં જરા ડરજે.
-વિરાજ દેસાઇ ©

એ છોકરો

બેગ ભેરવીને રોજ ટ્યુશન જતો એ છોકરો,
સપનાં તો બિલ ગેટ્સ બનવાનાં જોતો હશે.
વિચારી તો એ પણ શકે જ છે,
કાંઇક કરી તો એ પણ બતાવવા માંગતો હશે.
પણ,"ડોક્ટર જ બનવાનું છે તારે તો!!" ,
ભાર એવો કાંઇક સતત અનુભવતો હશે.
કોણે પૂછી આજ સુધી મરજી તેની!,
ને તે પણ ઇચ્છાઓ સતત દબાવતો હશે.
એક નાનું કામ નથી થતું મરજી વિરુધ્ધનું,
ને તે એક રસ વિનાનું જીવન કેમનું જીવતો હશે?
આમ એને તમે ગૂંગળાવી ના મારો,

ક્યાંક તમારામાં પણ એ જીવ્યો હશે!!

-વિરાજ  દેસાઈ ©